Ορλάντο, 7 Μαΐου 1995. Η βραδιά που ο Μάικλ Τζόρνταν έμοιαζε πιο θνητός από ποτέ την περίοδο που κυριαρχούσε στο ΝΒΑ ετοιμαζόταν να εξελιχθεί μπροστά στα μάτια όλων.
Οι Μπουλς αντιμετωπίζουν στον δεύτερο γύρο των playoffs με μειονέκτημα έδρας τους Μάτζικ των Σακίλ Ο’Νιλ και Πένι Χάρνταγουεϊ. Μπορεί να έχουν τον Τζόρνταν, αλλά αυτός ακόμα συνέρχεται από την αποχή του μετά την πρώτη απόσυρσή του από τα παρκέ, με την οποία θα ασχοληθεί και το “The Last Dance”, φορώντας μεταξύ άλλων το Νο45 αντί για το Νο23. Είναι αουτσάιντερ, αλλά παρόλα αυτά ετοιμάζονται να κάνουν την ζημιά. Λιγότερο από 20 δευτερόλεπτα πριν το τέλος του αγώνα προηγούνται (90-91) και έχουν και την επίθεση. Κάνουν την επαναφορά από την βασική γραμμή και δίνουν τη μπάλα στα σίγουρα χέρια του Τζόρνταν. Και τότε έγινε το αδιανόητο.
Ο Τζόρνταν ξεπερνάει με ευκολία τον Νικ Άντερσον που τον πίεζε σε όλο το γήπεδο. Μόλις το έκανε όμως, χαλάρωσε. Αφαιρέθηκε. Ο Άντερσον έτρεξε από πίσω του και έδιωξε τη μπάλα στα χέρια του, στέλνοντάς την σε αυτά του Χάρνταγουεϊ. Οι Μάτζικ έφυγαν στον αιφνιδιασμό, ο Χόρας Γκραντ κάρφωσε για το 92-91. Ο Τζόρνταν ήταν θνητός; Ίσως όχι, είχε ακόμα μία ευκαιρία.
Οι Μπουλς είχαν την τελευταία επίθεση με 7 δευτερόλεπτα να μένουν για το φινάλε. Η μπάλα πήγε ξανά στα χέρια του Τζόρνταν, ο οποίος όρμησε προς το καλάθι. Ξαφνικά εμφανίστηκε σε βοήθεια ο Άντερσον. Ο “Air” θέλησε να πασάρει στον Σκότι Πίπεν. Δεν υπολόγισε όμως σωστά και έβγαλε τη μπάλα εκτός γηπέδου. Δύο βολές των Μάτζικ θα έκαναν το σκορ 94-91 για το 1-0. Ο Τζόρνταν έμοιαζε πράγματι θνητός. Και η ατάκα του Άντερσον μετά τον αγώνα θα έδειχνε ότι αυτό πίστευαν και οι άλλοι.
“Το Νο45 δεν έχει την έκρηξη που είχε το Νο23. Το Νο45 δεν είναι το Νο23. Δεν θα μπορούσα να το κάνω αυτό στο Νο23” δήλωσε σχεδόν με ασέβεια ο Άντερσον μετά το παιχνίδι. Ο κόσμος έδειχνε να συμφωνήσει μαζί του. Τα ΜΜΕ της εποχής επίσης, αφού στάθηκαν στο γεγονός ότι ο Τζόρνταν τελείωσε τον αγώνα με 19 πόντους με 8/22 σουτ και 8 λάθη, 2 εκ των οποίων στα τελευταία 20 δευτερόλεπτα. Ίσως τελικά ν αμην ήταν πράγματι ο ίδιος παίκτης. Ή μήπως όχι;
ΑΠΟ ΤΟ ΝΟ45 ΣΤΟ ΝΟ23 ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ
Τρεις ημέρες μετά το Game 1, οι Μάτζικ υποδέχθηκαν ξανά τους Μπουλς. Αν ωστόσο κάποιος ήταν αρκετά παρατηρητικός και έβλεπε στον φωτεινό πίνακα, θα έβλεπε μία αλλαγή: Δίπλα στο όνομα του Τζόρνταν δεν υπήρχε το Νο45, αλλά το Νο23. “Σοκαριστήκαμε. Όλο ο πάγκος σοκαρίστηκε. Κανείς δεν ήξερε ότι θα το έκανε. Κοιτάξαμε ξαφνικά την φανέλα του και ξαφνικά σκεφτήκαμε ότι κάτι περίεργο συμβαίνει” δήλωσε μετά τον αγώνα ο τότε συμπαίκτης του (και νυν προπονητής των Γουόριορς), Στιβ Κερ.
Ο Τζόρνταν αποδέχθηκε την πρόκληση του Άντερσον και φόρεσε το Νο23 χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν. Παράλληλα, φόρεσε και άσπρα παπούτσια όταν οι συμπαίκτες του φορούσαν μαύρα, κάτι που απαγορευόταν. Ήξερε ότι και οι δύο κινήσεις του θα επέφεραν πρόστιμα, όπως και έγινε, αφού οι Μπουλς τιμωρήθηκαν με 25.000 δολάρια επειδή δεν ειδοποίησαν για την αλλαγή στον αριθμό του και άλλα 5.000 δολάρια επειδή ο Τζόρνταν δεν φορούσε τα σωστά παπούτσια. Θα πλήρωναν 25.000 δολάρια για κάθε αγώνα που ο σταρ τους θα φορούσε το Νο23 μέχρι το τέλος της σεζόν.
Όλα αυτά πάντως ελάχιστα ενδιέφεραν τον Τζόρνταν, ο οποίος στο παρκέ έμοιαζε με άλλο παίκτη σε σχέση με το Game 1 της σειράς. Έμοιαζε με τον τύπο με το Νο23 στην πλάτη και έδωσε απαντήσεις προς κάθε κατεύθυνση, οδηγώντας τους Μπουλς στη νίκη με 104-94, ολοκληρώνοντας τον αγώνα με 38 πόντους (22 στο δεύτερο ημίχρονο), 7 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 4 κλεψίματα και 4 κοψίματα σε 43 λεπτά συμμετοχής. Οι Μπουλς είχαν ισοφαρίσει την σειρά σε 1-1.
Η αλήθεια είναι πως η σειρά δεν εξελίχθηκε τελικά όπως ήθελαν οι Μπουλς. Στο Game 3 της σειράς οι Μάτζικ έκαναν break στο break και πήραν πίσω το πλεονέκτημα έδρας, παίρνοντας τελικά την πρόκριση τους Τελικούς της Ανατολής με 4-2 νίκες. Αυτή μάλιστα έμελλε να είναι και η τελευταία σειρά playoffs που ηττήθηκε ο Τζόρνταν, αφού την 3ετία 1995-1998 ακολούθησε το δεύτερο Three-Peat των Μπουλς. Η συγκεκριμένη ιστορία ωστόσο πάντα υπάρχει για να θυμίζει ότι δεν είναι καλό να κοροϊδεύει κάποιος τον “Air”.
AP Photo/Chris O’Meara
